Za dwa lata o tej samej porze
W naszej paczce
naprawdę świetnie
słucha się muzyki,
kołyszemy się,
unosząc się
na magicznych falach.
Łączy nas bardzo silne uczucie,
wszyscy tak samo to czujemy.
To uczucie jest tak piękne,
iż wydaje się,
że będzie trwać wiecznie.
A jednak…
Za dwa lata o tej samej porze
ziemia znów się obróci.
A my, za dwa lata o tej samej porze,
czy sami tak bardzo się zmienimy?
Jeśli nasze ścieżki przetną się jak zygzak,
jeśli stracimy się z oczu między falami,
czy będziemy tacy sami dla tych,
których kochamy?
Ty dla mnie,
ja dla ciebie.
Jesteśmy tak wyjątkowi.
Możemy mówić bez mówienia,
Komunikujemy się w ciszy.
Łączy nas bardzo silne uczucie,
Wszyscy tak samo to czujemy.
To uczucie jest tak piękne,
iż wydaje nam się,
że wykracza poza czas.
A jednak...
Za dwa lata o tej samej porze,
na początku lat 90.,
wszyscy, za dwa lata o tej samej porze,
na oceanie mijającego czasu,
czy będziemy na szczycie fali,
szczęśliwie zygzakując,
dryfując bez problemu
ku wszystkiemu, co kochamy?
Za dwa lata o tej samej porze.
Za dwa lata o tej samej porze.
Jeśli nasze ścieżki przetną się jak zygzak,
jeśli stracimy się z oczu między falami,
czy będziemy tacy sami dla tych,
których kochamy?
Za dwa lata o tej samej porze.
Za dwa lata o tej samej porze.
Za dwa lata o tej samej porze.
(aut. Pierre Grosz)
(1988)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz